«Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είν’ αληταριό π’ όλο θα δραπετεύει»

Μιχάλης Βασιλείου, 5η τάξη Κάποτε οι άνθρωποι μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα, ανέμελα. Κάποτε οι άνθρωποι μπορούσαν να προωθήσουν τα εσώψυχά τους, δίχως τον φόβο του να μην είναι αρεστά από τη μάζα, γιατί ήξεραν πως ό,τι κι αν έγραφαν θα τους αντιπροσώπευε και θα τους εξέφραζε. Σήμερα, όμως, που η ελευθερία του λόγου δέχεται αλλεπάλληλα…

13 Δεκεμβρίου 1943 (σκίτσο)

Αναστασία Σολωμονίδου, 3η τάξη «Άλλωστε το παιδάκι ήταν δεκάξι χρονών όταν μαρτύρησε. Και πιστεύω, χωρίς αμφιβολία, πως θα έχει αγιάσει. Στο χώμα δίπλα ήταν μπηγμένο ένα κερί και στο θυμιατό σιγόκαιγε θυμίαμα. Ευωδίαζε όλος ο τόπος. Λέξη δεν έλεγαν, ούτε ακουγόταν κλάμα. Καταλάβαινα όμως πως τα μάτια τους τρέχαν, γι’ αυτό έσκυψα το κεφάλι μου…

Σε θεατρική παράσταση με τον όμιλό μας

Χρήστος Ιωάννου, 4η τάξη Παρακολουθώντας τη θεατρική παραγωγή του Σατιρικού Θέατρου «Πότε πια… Ώρα καλή» ένα περίεργο συναίσθημα με συνεπήρε. Η παράσταση είχε τελειώσει και δεν μπορούσα να μιλήσω. Είχα μείνει άφωνος. Λόγω της συνειδητοποίησης πως ό,τι και να έλεγα θα ήταν «λάθος», ένιωθα ακριβώς τόσο περίεργα. Η παράσταση αυτή ήταν τόσο γεμάτη με περιεχόμενο…

Η πιο όμορφη θάλασσα

Νικολέττα Μακρίδη, 5η τάξη Θα γελάσεις απ τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο.   Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.   Κι αυτό που θέλω να…

Η αιώνια αμυγδαλιά

Αναστασία Γεωργίου, 7η τάξη Δευτέρα τάξη γυμνασίου. Μάθημα Νέων Ελληνικών. Έκθεση. Ενότητα Αφήγησης. Και η καθηγήτρια ζητά για το σπίτι μια ιστορία με τίτλο Με τη μηχανή του χρόνου. «Φαντασίας», λέει. «Να ταξιδέψουμε σε όποια εποχή θέλουμε», λέει. Μα έλα που στο σπίτι μας όλες οι μηχανές του χρόνου, της σκέψης, του κτύπου της καρδιάς…

Σήμερα θυμάμαι

Δέσποινα Καυκαρίδου, 4η τάξη Θυμάμαι τους δρόμους που γέμισαν σημαίες και πανηγύρια εκείνο το πρωινό του Οκτώβρη Θυμάμαι τον παππού που βγήκε στο μπαλκόνι ανεμίζοντας τη σημαία Θυμάμαι τη μάνα που σκούπισε το δάκρυ της πριν προλάβει να το δει ο γιος της ντυμένος στρατιώτης Θυμάμαι τη γιαγιά που  έδωσε την ευχή της στον εγγονό…

Όταν γνώρισα την Αριάγνη

Νικολέττα Μακρίδη, 5η τάξη Ναι σωστά, Αριάγνη, όχι Αριάδνη όπως θα περίμενε κανείς. Καμία σύγχυση μεταξύ γ και δ. Αντιθέτως. Η «Αριάγνη» αποτελεί το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του Στρατή  Τσίρκα «Ακυβέρνητες Πολιτείες». Και έναν από τους πιο αγνούς, ανθρώπινους χαρακτήρες  που έχει πλάσει ποτέ συγγραφέας. Η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται στο Κάιρο, στα χρόνια του…

Πώς αλλάζει ο άνθρωπος μέσα στον πόλεμο

Μιχάλης Βασιλείου, 5η τάξη Πάντα φέρνω στο μυαλό μου τη σκέψη «είμαστε απλά παιδιά που αναγκαστήκαμε να μεγαλώσουμε πολύ γρήγορα», μεταφράζοντας τον γνωστό στίχο «we are all just kids who grew up way too fast». Έτσι μεγάλωσε και η μικρή Ζωή στο βιβλίο της Ζωρζ Σαρρή «Όταν ο ήλιος». Η ιστορία ξεκινά με τη Ζωή…

Από τον καιρό που άρχισα να διαβάζω βιβλία…

Αύρα Βασιλείου, 2α τάξη Από τον καιρό που άρχισα να διαβάζω βιβλία μέχρι σήμερα, πολλά είναι αυτά που έχουν ξεχωρίσει. Όμως ένα είναι που έχει κλέψει την καρδιά μου και αυτό είναι «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα» του John Boyne. Εκτός από τον ωραίο λόγο και την ενδιαφέρουσα υπόθεση, αυτό το βιβλίο μάς δίνει…